Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ

Ανάμεσα στους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης το όνομα του προφήτου Ηλιού είναι μεγάλο και ξακουστό. Αν και ο προφήτης Ηλίας δεν έγραψε προφητείες, υπήρξε όμως ισχυρός προφήτης. Ήταν ψυχή φλογερή, καρδιά τολμηρή, χέρι στιβαρό, στόμα ελεύθερο. Ήταν ο αξιώτερος αντιπρόσωπος του Ιεχωβά. Αξιώθηκε να μη γνωρίσει θάνατο αλλά να ζήσει και να απέλθει άφθαρτος και αθάνατος.

Ο Ηλίας καταγόταν από τη Θέσβη, πόλη της Γαλαάδ, πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό, από γένος ιερατικό, άνθρωπος που αγαπούσε την ερημία και ήταν ασκητικού χαρακτήρα. Ντυμένος με προβιά και έχοντας στη μέση του ζωσμένη πέτσινη ζώνη. Το όνομά του σημαίνει «Θεός κύριος, ή Θεός ισχυρός». Ο ζήλος που είχε για τον Κύριο παρομοιάζεται με φωτιά, ο λόγος του για διδασκαλία και έλεγχο με λαμπάδα καιόμενη. Γι αυτό ονομάστηκε ζηλωτής. Αυτός λοιπόν, πυρωμένος από τέτοιο ζήλο, ήλεγξε αυστηρά την ασέβεια και την παρανομία του βασιλιά Αχαάβ και της συζύγου του Ιεζάβελ. Επί της βασιλείας του Αχαάβ εισήχθηκε η λατρεία του Βάαλ και της Αστάρτης. Την εποχή αυτή χτίσθηκαν ναοί ειδώλων στη Σαμάρεια. Η ασέβεια και η καταφρόνηση του θείου και ανθρώπινου νόμου έφθασε στο ζενίθ. Κατ εντολή του Θεού ο Ηλίας πήγε στο βασιλιά Αχαάβ. Εκεί του είπε τι προστάζει ο Θεός, ότι «θα σφαλίσει τον ουρανό και δεν θα βρέξει για τρία χρόνια και έξι μήνες». Μετά τούτο, κατά θεία εντολή, ο Ηλίας κατέφυγε στο χείμαρρο Χορράθ κοντά στον Ιορδάνη ποταμό. Εκεί στην ερημιά ο Ηλίας προσευχόταν στο Θεό με ισχυρή πνευματική ανύψωση. Τρεφόταν με άρτο και κρέας, που του έφερνε πρωί και βράδυ κόρακας. Και έπινε νερό από το χείμαρρο. Η παρατεταμένη ανυδρία ξήρανε εντελώς το χείμαρρο. Τότε ο Ηλίας απήλθε στα Σέραπτα της Σιδωνίας, κατόπιν εντολής του Θεού: «Ιδού εντέταλμαι εκεί γυναίκα χήρα του διατρέφειν σε». Και πράγματι μόλις έφθασε στη πύλη της πόλεως βρήκε μια γυναίκα χήρα, η οποία μάζευε ξύλα. Ζήτησε ο προφήτης λίγο νερό και άρτο. Στην παράκληση αυτή η χήρα απήντησε, ότι δεν είχε καθόλου άρτο, αλλά μόνο λίγο αλεύρι και λίγο έλαιο. «Βγήκα εδώ να μαζέψω λίγα ξύλα να κάνω μία πίτα για μένα και το παιδί μου και μετά θα πεθάνουμε». Ο Ηλίας την προέτρεψε να έχει θάρρος και της είπε να κάνει μία πίτα πρώτα γι αυτόν, μία για τον εαυτό της και μία για τα παιδιά της. «Το αλεύρι και το λάδι δεν φτάνουν» απάντησε. Ο Ηλίας της είπε «ο Θεός θα ευλογήσει και δεν θα τελειώσουν, ώσπου να βρέξει». Η θεία πρόνοια και δύναμη τα διατηρούσε ανεξάντλητα πάντοτε.

Μετά από πολλές μέρες ο γιός της χήρα αρρώστησε βαριά και πέθανε. Οι θρήνοι και οδυρμοί της χήρας συγκίνησαν τον προφήτη. Πήρε το νεκρό παιδί αγκαλιά στο υπερώο και ανεβόησε προς τον Θεό και είπε: «Οίμοι, Κύριε, ο μάρτυς της χήρας μεθ ΄ης εγώ κατοικώ μετ΄ αυτής, συ κεκάκωκας του θανατώσαι τον υιόν αυτής». Έπειτα ενεφύσησε τρεις φορές στο παιδάριο, συμβολίζοντας τον τριαδικό Θεό και είπε : «Κύριος ο Θεός μου, επιστραφήτω δη η ψυχή του παιδαρίου τούτου εις αυτόν» Και ανεβόησε το παιδάριο και το παρέδωκε στην μητέρα του και είπε η γυναίκα προς τον Ηλία: «ιδού έγνωκα, ότι συ άνθρωπος Θεού και ρήμα Κυρίου εν τω στόματί σου αληθινό».

Ο Ηλίας κατέβασε φωτιά από τον ουρανό στο Καρμήλιο όρος και κατέκαυσε τη θυσία του προς τον Θεό, ενώπιον όλου του Ισραήλ, ώστε να γνωρίσουν την αλήθεια. Δέχθηκε κατά παράδοξο τρόπο τροφή από τα χέρια αγγέλου και έχοντας δυναμώσει μ΄ εκείνη την τροφή, περπάτησε 40 μερόνυκτα. Είδε το Θεό πάνω στο όρος Χωρήβ, όσο το άντεχε η ανθρώπινη φύση του. Προείπε την καταστροφή της δυναστείας του Αχαάβ και το θάνατο του γιού του Οχοζίου. Κατέκαυσε τους δύο πεντηκοντάρχους που εκείνος είχε στείλει για τιμωρία, δύο φορές κατεβάζοντας από τον ουρανό φωτιά. Έσχισε το ρεύμα του Ιορδάνου και διάβηκε ο ίδιος και ο μαθητής του Ελισσαίος από στεριά. Και τελευταία, ενώ μιλούσε μαζί του, αρπάχθηκε ξαφνικά από πύρινο άρμα το 895 π.Χ. και ανελήφθη στον ουρανό, όπου τον μετέθεσε ο Θεός ζωντανό, όπως έκαμε και για τον Ενώχ.

Ο λαός μας τιμά με ιδιαίτερο σεβασμό τον ανδρείο Προφήτη Ηλία. Απειράριθμα εξωκκλήσια στολίζουν τα υψώματα της ελληνικής υπαίθρου. Πολλοί χριστιανοί φέρουν το άγιο όνομά του. Η μνήμη του εορτάζεται πανηγυρικά στις 20 Ιουλίου.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Φ. Ν. Θ.